مردم سالاری آنلاين 4 مهر 1399 ساعت 14:34 https://www.mardomsalari.ir/report/137021/ماجرای-صید-ترال-چیست -------------------------------------------------- «مردم سالاری آنلاین» بررسی کرد: عنوان : ماجرای صید ترال چیست؟ -------------------------------------------------- همین چند وقت پیش که سروکله چینی‌ها و کشتی‌هایشان در خلیج فارس پیدا شد، کلیپی در شبکه‌های مجازی دست به دست می‌شود که نشان میداد کشتی‌هایی با تورهای بزرگ (که گفته می‌شد وسعتی به اندازه یک زمین فوتبال دارند) با حجیمی عظیم ماهی گیری می‌کنند. متن : همین چند وقت پیش که سروکله چینی ها و کشتی هایشان در خلیج فارس پیدا شد، کلیپی در شبکه های مجازی دست به دست می شود که نشان میداد کشتی هایی با تورهای بزرگ (که گفته می شد وسعتی به اندازه یک زمین فوتبال دارند) با حجیمی عظیم ماهی گیری می کنند. این کلیپ را ماهیگیران بومی جنوبی منتشر کرده بودند. مطالب منتشر شده در فضای مجازی یادآور میشد که اینجا خلیج فارس است و خطر این روش صید، بیخ گوش صیادان جنوب و محیط زیست ایران. اما همان روزها گفتند این خبر ها شایعه است و این فیلم متعلق به خلیج فارس نیست. اما گویا تکذیبیه خبر نیز تکذیب شده و صید ترال همچنان در خلیج فارس ادامه دارد. به گزارش مردم سالاری آنلاین خبرهای منتشر شده می گویند صیادان ترال علاوه بر آب های خلیج فارس و سواحل خوزستان و بوشهر و هرمزگان، از سواحل سیستان و بلوچستان و دریای مکران سر درآورده اند. کشتی هایی که چراغ خاموش می آید و کف دریا را جارو می زنند و می روند. از حدود یک هفته پیش هشتگ #صید_ترال_متوقف_کنید در شبکه های مجازی قوت گرفته است و درخواست برای توقف این نوع صید به مطالبه ای عمومی تبدیل شده. گویا باز هم پای چشم بادامی های چینی در میان است! اما صید ترال چیست؟ چه آسیبی به محیط ریست وارد می کند؟ و صیادان منطقه چرا آسیب دیده اند؟ در این گزارش سعی کرده ایم که شما را با اتفاقاتی که در خلیج فارس و دریای مکران در حال وقوع است بیشتر آشنا کنیم. صید ترال در دریای مکران خبرگزاری دانشجو در خصوص صید ترال در دریای مکران نوشته است که ماجرای صید ترال کار و کاسبی ۲۰۰۰ صیاد بلوچ را کساد کرده است، با این وجود در حال حاضر حدود ۹۰ کشتی صید ترال در دریای مکران در حال فعالیت اند. کشتی هایی که با پرچم ایران تردد می کنند؛ اما با مشارکت چینی ها در حال بهره برداری از دریای عمان هستند. این در حالیست که رئیس سازمان شیلات حضور چینی ها را کتمان می کند، اما ظریف در گفتگوی تلویزیونی از اجاره دادن دریای مکران به چینی ها سخن می گوید. چینی ها با استفاده از کشتی های ایرانی و سوخت ارزان قیمت دولتی، توانسته اند سود بالایی از این طریق به جیب بزنند. نرخ هر لیتر سوخت برای این کشتی ها ۳۰۰ تومان است، در حالی که سهم هر کشتی ۵۰ تا ۷۰ هزار لیتر است. در حالی که سخنگوی قوه قضائیه در ماه گذشته از ممنوعیت هرگونه فعالیت کشتی های ترال در سواحل مکران خبر داد، اما سید پرویز محبی، معاون صید سازمان شیلات به این خبرگزاری گفته است که اظهارات اسماعیلی در نشست خبری قوه قضائیه مربوط به صید ترال در خلیج فارس بود نه دریای عمان. هیچ گونه نامه ای از طرف دستگاه قضا مبنی بر ممنوعیت صید ترال در دریای مکران دریافت نکردیم و بدون سند مکتوب نمی توانیم کشتی های ترال را متوقف کنیم. البته که ماجرای صید ترال در دریای مکران از سال 97 جنجال ساز شده و گویا این ماجرا همچنان ادامه دارد و ختم به خیر نشده است. صید ترال چیست؟ ترال، تور ماهیگیری بزرگ و قیفی شکلی است که از دو طرف به تخته هایی متصل و معمولاً به دنبال شناور در بستر دریا کشیده می شود. گف روبی یا گوفه کشی یک روش ماهیگیری است که از قدیم الایام رواج داشته، در این روش توسط کشیدن تور در آب با یک یا چند شناور، ماهیگیری می کنند. ترال را می توان با یک قایق صیادی کوچک یا دو شناور مخصوص ترال انجام داد. این نوع ماهیگیری عمدتاً برای صید های تجاری مورد استفاده قرار می گیرد. نمونه برداری های علمی یا مطالعاتی، یکی دیگر از موارد استفاده از ترال است. بوسیله ترال فانوس ماهیان که جزء ماهیان میان زی هستند و میگو شیشه ای که در اعماق بیشتر از ۲۰۰ متر زندگی می کند صید می شود. این نوع صید بسته به چگونگی قرارگیری تور ترال در آب به ترال کف و میانی تقسیم می شود. ترال میانی به عنوان نوعی ترال سطحی شناخته شده و از آن برای صید ماهیانی مانند آنچوی، ماهی تن و ماهی ماکرل، استفاده می شود، در حالی که با ترال کف، ماهیان کف زی و نزدیک کف مانند: روغن ماهی، ماهی مرکب، کفشک ماهیان و ماهی صخره ای صید می شود. اندازه تور ترال میان سطحی معمولاً بسیار بزرگتر از ترال کف است، دهانه های این تور بسیار بزرگ و چشمه ها، کوچک هستن. ترال چه آسیبی به محیط زیست وارد می کند؟ استفاده از تور ترال و کف روبی دریا باعث آشفتگی و برهم خوردن توازن در زندگی دریایی می گردد. اگر چه امروزصید به روش ترال به شدت در برخی از کشورها کنترل می شود، ولی این روش صید، هدف بسیاری از اعتراضات زیست محیطی است. نگرانی های زیست محیطی مرتبط با ترال به دو حوزه مربوط می گردد: استفاده بیش از حد از ترال و آسیب های فیزیکی که ترال به بستر وارد می کند. این روش به شدت برای محیط زیست مضر است و سال هاست که در بسیاری از کشورها ممنوع شده و حتی مجازات سنگینی دارد. این نوع صید باعث جارو زدن دریا از کف تا سطح، خسارت زیست محیطی وحشتناک و تغییر اکوسیستم، تلفات سنگین موجودات دریایی، تخریب و نابودی کف اقیانوس و آب های آزاد، خسارت به زیستگاه جلبک های دریایی، از بین بردن مرجان ها و عامل تشدید پذیر انقراض گونه های آبزی است. این ها بخشی از آسیبی است که صید ترال به محیط زیست وارد می کند. شناوران ترال تمام موجودات دریایی را به دام می اندازند و صحنه های دلخراشی را برای آنها به موجود می آورند. این نوع صید باعث مرگ لاک پشت ها و دیگر آبزیان می شود. بارها شنیده شده که صیادان ترال با دیدن نیروهای حفاظت محیط زیست و مرزبانی تورهایشان را پاره می کنند، تورهای پاره شده در اعماق دریا باعث به دام افتادن و آسیب دیدن آبزیان بزرگتر می شود. در صید ترال گونه های با ارزشی از قبیل دلفین ها، کوسه ها، آبزیان صید ممنوع یا نابالغ مورد هدف قرار می گیرند. شناورهای صیادی ترال زیستگاه مرجان ها در خلیج فارس را تخریب کرده اند. صخره های مرجانی از مهمترین و مفیدترین عوامل اکوسیستم های دریایی محسوب می شوند که وظیفه رشد جلبک های دریای و تولید مواد مغزی برای ماهی ها را دارند. سفید شدن و نابودی آنها باعث کم شدن بیش از اندازه منابع و تغییرات بدی در اکوسیستم آبزیان می شود. در واقع این مرجان ها نقشی بسیار مهم در برقراری تعال اکوسیستم دریای دارند. همچنین این مرجان ها به عنوان پناهگاه بسیاری از جانوران دریایی هستند. تپه های مرجانی نیز مثل یک ضربه گیر و حائل طبیعی سوانح در برابر امواج و طوفان های دریایی عمل می کنند. مهمترین اجزای تأثیرگذار ترال تخته های صید هستند، که می تواند چندین تن وزن داشته باشند و شیار های عمیقی در کف دریا ایجاد کنند، و ساختار زنجیر پایینی نیز که معمولابه لبه پایین تور متصل بوده و همیشه با کف دریا در تماس باقی می ماند. بسته به نوع ساختارزنجیر پایینی، ممکن است سبب جابجایی سنگ های بزرگ یا تخته سنگ ها شده، آن ها را همراه با کشیدن تور، برهم بزند یا به موجوداتی که حرکتی ازخود ندارند صدمه بزند و همچنین رسوبات بستررا برهم بزدند. این اثرات باعث کاهش تنوع گونه ها و تغییرات زیست محیطی به سمت رشد موجودات زنده فرصت طلب، می شود. این تخریب بسیار شبیه به برش یکسره درختان در جنگل است. این روزها صید بیش از حد و بهره کشی بیش از اندازه از منابع دریایی زنگ خطر انقراض برخی گونه های دریایی را به صدا درآورده، به طوری ممکن است پتانسیل و توانایی تشکیل مجدد جمعیت پایدار و به اصطلاح بازیابی را در سال های آینده از دست بدهند. با همه این شواهد و خطرات زیست محیطی کشورهای مالزی، کانادا، برزیل، استرالیا، انگلیس، نروژ، آمریکا، هنگ کنگ صید ترال را غیر قانونی اعلام کرده اند. اما در مقابل در ایسلند، کره جنوبی، چین و روسیه همچنان صید به روش ترال همچنان آزاد است. البته چینی ها محیط زیست ایران را برای اینکار انتخاب کرده اند. روزی ماهیگیران بومی در حال نابودی است این روش صیادی علاوه بر اینکه محیط زیست ایران را به سوی نابودی می برد، روز به روز نان سفره ماهیگیران بومی را هم کمتر می کند. ماهیگیران بومی نگران وضعیت موجود هستند چون ادامه این روند را سبب جارو کردن هر دو نوع ماهی قابل عرضه در بازار میدانند. ماهیگیانی که سال هاست روزی خود را از دریا با باز شدن پای ترال روزیشان کم و کم تر شده است و به قول خودشان صید، ضعیف شده است. به گفته ماهیگیران محلی صدها لنج صیادی که همگی مجهز به ادوات ترال هستند به آب های هرمزگان در محدوده شهرستان بندرلنگه می آیند و دیگر فرصت تخم ریزی به ماهی ها را هم نمی دهند. آنها معتقد هستند که اگر جلوی این نوع صیادی گرفته نشود برای نسل های بعد چیزی نخواهد ماند و ما باید قید این شغل را بزنیم. تا دیر نشده باید فکری کرد.