روایت هنرمند جوان افغانستانی از رنج مادران سرزمین مادری

یک غم همیشگی

عاطفه محمدی هنرمند جوانی است که دو قطعه از عکس‌های او در بخش جنبی دومین سالانه هنرهای تجسمی ساتین، ویژه هنرمندان افغانستانی به نمایش درآمده است. محمدی در گفت‌وگو با هنرآنلاین درباره فعالیت‌های هنری خود گفت: بیست و سه سال پیش در ایران به دنیا آمدم و تحصیلات خود را تا مقطع دیپلم تجربی ادامه دادم. با وجود علاقه‌ام به هنر، به خاطر شرایطی که داشتم نتوانستم در این رشته ادامه تحصیل دهم زیرا از دوران مدرسه به خیاطی پرداختم تا هزینه‌های خود و خانواده را تأمین کنم. با این حال در کنار کار، روزهای جمعه به کلاس نقاشی می‌رفتم و هم اکنون نقاشی فیگوراتیو انجام می‌دهم. به عکاسی هم علاقه زیادی داشتم و بدون اینکه آموزش دیده باشم تلاش کردم چیزهایی در این زمینه یاد بگیرم.
محمدی ادامه داد: اولین بار است که در یک نمایشگاه شرکت کرده‌ام. با وجود اینکه آثار زیادی دارم اما چون هیچ جایی را نمی‌شناختم و نمی‌دانستم که چگونه باید کارهایم را ارائه دهم، بیشتر بر خیاطی کردن و رفتن به کلاس نقاشی تمرکز داشتم. تا اینکه به واسطه یکی از دوستانم از برگزاری این نمایشگاه مطلع شدم و تصمیم گرفتم شانس خود را امتحان کنم و تعدادی از آثارم را فرستادم که دو عدد از آن‌ها به نمایش درآمد.
او با اشاره به آثار به نمایش درآمده در این بخش نمایشگاه گفت: آثاری که از هنرمندان افغانستانی به نمایش درآمده است خیلی حرفه‌ای است و اصلاً فکر نمی‌کردم کارها در این حد باشد.
او درباره عکس پرتره‌ای که از خود ثبت کرده و در سالانه ساتین به نمایش گذاشته است گفت: ابتدا خودم را گریم کردم و بعد از خود عکس گرفتم. رنگ قرمزی که زیر چشمم دیده می‌شود در بیشتر نقاشی‌هایم وجود دارد. در آثارم زنانی دیده می‌شوند که چیزی مثل اشک قرمز از چشمشان خارج شده است زیرا زنان افغانستان همیشه غمی همراه خود دارند و من این غم را با رنگ قرمز یا اشک خونین نشان داده‌ام. محمدی افزود: دلم می‌خواهد یک مجموعه نقاشی درباره مادران افغانستانی کار کنم. ایده‌های زیادی در این زمینه در ذهنم هست زیرا مادران افغانستانی رنج و سختی بسیار زیادی کشیده‌اند. یک کار در این زمینه دارم که چند سال پیش وقتی طالبان به یک زایشگاه حمله کرد و مادرانی که تازه زایمان کرده بودند را کشت، تحت تاثیر آن اتفاق یک نقاشی کشیدم و حالا دوست دارم بیشتر در این زمینه کار کنم.