عوامل اصلی سریال «مستوران» در نشست صداوسیما حاضر نشدند

مدیر گروه فیلم و سریال شبکه یک در نشست خبری «مستوران»، با اعلام شروع ساخت فصل دوم این سریال، به معرفی سریال‌های آماده پخش شبکه یک پرداخت‌.
او در این راستا از سریال‌های «نون خ»، «گیلدخت»، «راز ناتمام» و «جشن سربرون» به عنوان مجموعه‌هایی نام برد که تا پایان سال و اوایل سال آینده پخش می‌شوند.
همچنین در بخشی از این نشست غلامرضا الماسی مدیر گروه فیلم و سریال شبکه یک در پاسخ به اظهارات صفا آقاجانی ـ بازیگر ـ درباره‌ی لزوم کمتر شدن خط قرمزهای تلویزیون برای ارتباط بیشتر با مخاطب، تاکید کرد: «ما خط قرمز نداریم. بسیاری از این نکات را خود مردم از ما می‌خواهند که رعایت کنیم. مردم فرهنگ مدار هستند.»
به گزارش ایسنا، نشست خبری سریال «مستوران»، سه شنبه ـ ۱۱ مرداد ماه ـ در حالی در ساختمان روابط عمومی صداوسیما برگزار شد که دو کارگردان این مجموعه، تهیه‌کننده و نیز اغلب بازیگران اصلی، حضور نداشتند.
فائزه یارمحمدی نویسنده، صفا آقاجانی بازیگر، الهه خادمی بازیگر، حامد محمودی بازیگر، غلامرضا الماسی مدیر گروه فیلم و سریال شبکه یک، حاضران در این نشست بودند که پیش از شروع نشست خبری، به تماس‌های مخاطبان سریال مستوران پاسخ دادند.
سریال «مستوران» به کارگردانی سید جمال حاتمی و مسعود آب‌پرور و تهیه‌کنندگی عطا پناهی، محصول سازمان هنری رسانه‌ای اوج است که پخش آن به تازگی در شبکه یک سیما به پایان رسیده است.
فائزه یارمحمدی و یزدان کاظمی فیلمنامه این سریال را بر اساس کتاب «مستوران» اثر محمد حنیف نوشته‌اند و داستان آن برگرفته از حکایت‌های کهن ایرانی مبتنی بر مولفه‌های اسلامی است.
غلامرضا الماسی ـ مدیر گروه فیلم و سریال شبکه یک ـ در نشست مستوران با بیان اینکه فصل دوم سریال در حال طراحی و پیش تولید است و سازندگان به علت مشغله کاری نتوانستند در نشست حاضر شوند، گفت: سریال «مستوران» با هماهنگی سازمان اوج ساخته شد. پروژه‌ای که برگرفته از داستان‌های کهن و قصه‌های قرآنی است. داستان و روایت ایرانی مولفه مشخص این سریال بود که با دیگر سریال‌ها متفاوتش می‌کرد. در داستان‌های تاریخی پوشش و صحنه‌ها مخاطب را جذب می‌کند. طبق برنامه‌ریزی تا پایان سال کار فصل دوم به اتمام می‌رسد اما اینکه پخش چه زمانی باشد، بر اساس شرایط و زمان‌بندی شبکه اعلام خواهد شد. برای ماه رمضان و عید نوروز که همزمان شده، «نون خ» قرار است پخش شود که باید حدود ۳۰ قسمت باشد.
او درباره سریال‌های آماده پخش شبکه یک توصیح داد: در کنداکتور پیش‌روی شبکه یک، سه ـ چهار سریال به چشم می‌خورد. «گیلدخت»، «راز ناتمام» و «جشن سربرون» که تا اواسط پاییز این دو ـ سه سریال آنتن شبکه را پر خواهند کرد اما هنوز قطعی نشده اول کدام پخش شود.
الماسی با بیان اینکه، بر اساس نظرسنجی، میزان مخاطبان سریال «مستوان» ۱۵ درصد اعلام شده ولی میدانی که بررسی می‌کنیم این مجموعه مخاطب قابل توجهی داشته است، افزود: تخیل از مهمترین عناصر درام است. متاسفانه خیلی خشک و زمخت شده‌ایم و از رویا و آرزو در کارها دور شده‌ایم. کارهای کودک و نوجوان هم انجام نمی‌دهیم که مملو از رویا و رویاپردازی است. برخی فکر می‌کنند رویا و تخیل با تعقل منافات دارد اما فانتزی و رویا در ذهن آدهای قدیم اتفاق افتاده و الان خیلی‌هایش به واقعیت تبدیل شده. مثل تلویزیون و پرواز کردن که در ابتدا رویای بشر بوده و در مسیر به واقعیت تبدیل شده‌ جهان امروزمان را آدمهایی ساخه‌اتند که فارغ از روزمرگی به جهان دیگر هم فکر می‌کردند.
الماسی درباره اینکه چرا «مستوران» جزو معدود سریال‌هایی است که برایش بیلبورد شهری نصب شده است؟ توضیح داد: اینکه از ظرفیت‌های موجود برای دیده شدن سریال‌ها استفاده شود چیز بدی نیست. گاهی نگاه‌های سیاسی به اتفاقات جهت می‌دهد که خوب نیست. طراحی بیلبورد را سازمان اوج انجام داد و قصدشان این بود که اگر کسی تلویزیون را ندیده از این طریق با سریال آشنا شود. ما متاسفانه مدل تبلیغ کارهایمان در تلویزیون به وضعیت مناسبی نرسیده است. سریال یک بسته فرهنگی‌ گران است و باید برای تبلیغاتش درست هزینه شود.
صفا آقاجانی از بازیگران سریال با بیان اینکه نقشش در «مستوران» خیلی زیاد نبوده و در قسمت‌های اول کشته می‌شود، گفت: مطمئنم همه می‌دانید کار اصلی من بازی و گویندگی در داستان‌های شب است. طبیعتا با قصه و قصه‌گویی در رادیو بیشتر عجین هستم؛ کاری که متاسفانه تلویزیون سال‌هاست انجام نداده و اصلا سراغ برانگیختن تخیل نرفته و از واقعیت صحبت کرده است. سریال‌ها همه به سمت سریال‌های آپارتمانی کشیده شده بود و فانتزی فراموش شده بود. چیزی که مردم ایران خیلی دوست دارند قصه‌گویی است. در تمام جهان هم مردم دوست دارند فانتزی ببینند و بشنوند. با این سریال این اتفاق خوب در حدی افتاد که هم مخاطبان را به تلویزیون را جذب کرد هم باعث شده بود آنچه فراموش شده بود یعنی، برانگیختن تخیل از دریچه تلویزیون ادامه پیدا کند. رویاپردازی از المان‌هایی است که کمی خوشبخی را به زندگی آدم وارد می کند. آقاجانی در ادامه خطاب به مسوولان صداوسیما گفت: از مدیران صدا و سیما خواهش میکنم حالا که دیدند باید به قصه‌پردازی و رنگ و نور و فانتزی بها داده شود، از خط قرمزها و آبی‌ها و بنفش‌ها کمی بیشتر عبور کنند، برای اینکه واقعی‌تر شویم. اینها سبب می شود که واقعی نباشیم. این‌ها سبب می‌شود حتی اگر واقعیت را می‌گوییم واقعی نباشیم. مخاطب را به جایی رساندیم که به ناخن انگشت کوچک یک شخصیت هم توجه می‌کند، شاید ما باعث شدیم مخاطب انقدر به جزییات توجه کند. کمی در تولیدات بازنگری کنیم تا ذائقه تماشاگر ارتقاء پیدا کرده و به جای اینکه به جزئیات بپردازد و فقط به آن‌ها توجه کند، با جهان پیرامونش ارتباط برقرار کند.
مدیر گروه فیلم و سریال شبکه یک، در پاسخ به درخواست صفا آقاجانی اظهار کرد: ما خط قرمز نداریم. خط قرمز را برای ما مخاطب و مجموعه عقاید و فرهنگمان تعیین می‌کند. فرهنگ هر سرزمینی متفاوت است. قضیه را وقتی در حیطه ملی نگاه کنیم، می‌بینم که بسیاری از این نکات را خود مردم از ما می‌خواهند که رعایت کنیم. مردم فرهنگ مدار هستند. توجه به جزئیات جزو محاسن مردم ماست، چون سواد رسانه‌ای مردم بیشتر شده است. تلویزیون یکی از رسانه‌هایی است که به ارتقاء سطح سواد رسانه ای مردم کمک کرده و رسانه‌ها و پلتفرم‌های دیگر هم موثر بوده‌اند. ممکن است نکاتی برای ما برجسته شود ولی اگر ما مخاطبان را از ته سیستان و بلوچستان تا آذربایجان با تنوع فرهنگی و ملی در نطر بگیریم، سبب می‌شود که به جزییات توجه کنیم. این خیلی خوب است که مخاطب ما هم جزئیات را خوب می‌بیند هم کلیات را. اولین کسی که سانسور می‌کند خود نویسنده است بعد کارگردان و عوامل و .... ما یک گروه هستیم و آنچه شایسته مخاطب نیست را پیرایش می‌کنیم.
فائزه یارمحمدی _ یکی از نویسندگان مستوران _ گفت: مستوران پروژه پر چالش و سختی بود. قصد اصلی ما در گروه نویسندگی بحث قصه بود که بتوانیم سنت قصه‌گویی و قصه شنیدن را احیا کنیم؛ می‌خواستیم رسمی قدیمی که از مادر بزرگ‌ها به یاد داریم احیا شود. منابع ما هم قصه‌های شفاهی بود که در دسترس بود و منابعی که از قصه‌های قدیم موجود است. بازخوردهای مردم امروز در روابط عمومی خدا را شکر مثبت بود.
او افزود: ما در نگارش مستوران قصد داشتیم به یاد مردم بیاوریم که دوباره خیال پردازی کنند ولی همچنان با این سوال مواجه می شدیم که دقیقا بگویید این سریال در چه برهه زمانی است. اصلا شروع قصه «یکی بود یکی نبود یک شهری بود» است مثل قصه‌های قدیمی مادر بزرگ‌هاست. نمی‌خواستیم آدرس مطلقی بدهیم که همه به آن آدرس مراجعه بکنند.