یک نویسنده و هنرمند عرصه تجسمی مطرح کرد

هنر به خودی خود برای خلق آثار هنری کافی نیست

منیژه آرمین می‌گوید: با پیگیری متون ایرانی و آثار ادبی که برایمان باقی مانده و در اختیار داریم به سرچشمه‌ای می‌رسیم که انتهایی ندارد. موضوع این است که ما هنوز آنطور که باید به آثار و منابع ادبی‌مان نپرداخته‌ایم و چندین عمر لازم است تا بتوانیم روی بخشی از ادبیات‌مان کار کنیم. به گزارش ایلنا، دیگر از آن دوران که میان هنرها و سبک‌ها خط‌کشی‌ها و مرزهایی وجود داشت، سال‌ها گذشته است. به همین دلیل شاید بیراه نباشد اگر بگوییم زندگی مدرن نوعی آمیختگی میان فرهنگ‌ها، تفکرات و هر آن چیزی است که در قالب نگرشی اجتماعی و حتی فردی بروز می‌یابد و خروجی آن در قالب آثاری نو و آوانگارد پیش روی مخاطبان امروزی قرار می‌گیرد. این روند مدرن، هنرمندان ایرانی را هم تحت تاثیر قرار داده و آنها را بر آن داشته تا با وفاداری به هنر کلاسیک خلق آثاری با مضامین و ساختار متفاوت و بر اساس نگرش و دغدغه‌های بشر امروز را در دستور کار قرار دهند. این روحیه شاید در میان هنرمندان عرصه تجسمی جدی‌تر و کاربردی‌تر است. به این دلیل که تنوع رشته‌های زیر شاخه هنرهای تجسمی بسیار زیاد است و معمولا اساس و بستر آنها هم یکی است. اما پشتوانه مهمی که هنرهای ایرانی و نگرش هنرمندان رشته‌های مختلف کشورمان را با دیگر افراد متفاوت کرده و آن را اعتبار و ارتقاء بخشیده؛ «ادبیات» ایران زمین است. هستند هنرمندانی که با تکیه بر فرهنگ و ادب گذشته ایرانی و الهام گرفتن از ادبیات و آثار مفاخر کشورمان به خلق آثار هنری با مضامین مهم و با ساختاری نو می‌پردازند و پیمودن این مسیر دشوار برایشان جدی و همیشگی است. منیژه آرمین یکی از هنرمندان نسل‌های گذشته است که علاوه بر فعالیت‌‌های مدیریتی و عملی که داشته، تلاش دارد خود را با دنیای امروز هماهنگ و هم‌سو کند. او سفالگر، پیکره‌ساز و مدرس هنر است و ادبیات است. نگارش و تالیف هم برایش مقوله‌ای بسیار جدی است. آرمین که سال‌ها معلم آموزش و پرورش بوده صرفا یک مخاطب و دوست‌دار ادبیات نیست؛ بلکه خودش نویسنده و مولف و پژوهشگر عرصه ادبیات است و آثار متعددی را روانه بازار نشر کرده است. «کیمیاگران نقش» یکی از آثار این هنرمند پیشکسوت است که به زندگی داستانی هفت نقاش مطرح می‌پردازد. «شخصیت‌شناسی در مثنوی و کمدی الهی»، «روزی که عمّه خورشید مُرد»، «بوی خاک» برخی از آثاری هستند که توسط منیژه آرمین به رشته تحریر درآمده‌اند و تالیف شده‌اند. «حکایت پرواز روح» و «برگزیده ادبیات معاصر» (داستان شانزدهم) نیز آثار دیگری از منیژه آرمین هستند که اولی به «منطق‌الطیر» اثر عطار نیشابوری می‌پردازد.
ادبیات بر ساختار فکری هنرمند بسیار موثر است
منیژه آرمین ابتدا به تاثیر ادبیات بر هنر (بخصوص هنرهایی چون سفال‌گری و مجسمه‌سازی که تخصص خودش است) پرداخت و گفت: لازم می‌دانم در همین ابتدا لازم می‌دانم به این موضوع اشاره کنم که برخی با آنچه می‌خواهم بگویم موافق نیستند. آنها می‌گویند هنر به خودی خود کافی است! اما من اینطور فکر نمی‌کنم و نظرم برعکس است. معتقدم ادبیات بر ساختار فکری هنرمند تاثیر بسیار زیادی دارد. یعنی هنرمندانی که به ادبیات نمی‌پردازند با هنرمندانی که ادبیات می‌دانند خیلی متفاوت هستند.
وی تاکید کرد: البته اینطور نیست که بخواهم دسته اول، یعنی هنرمندان بی توجه به ادبیات را مورد انتقاد قراردهم، خیر اصلا اینطورنیست. من صرفا بر اساس نگرش و تجربیاتی که طی این سال‌ها داشته‌ام حرف می‌زنم و اظهارنظر می‌کنم.