چهارشنبه ۱۲ شهريور ۱۴۰۴

فرار یک خانواده از تشکیلات مسعود رجوی

چهارشنبه هفته گذشته برای نخستین‌بار در تاریخ تشکیلات منافقین، یک خانواده به طور کامل توانست از مقر این گروهک تروریستی خارج شود.
به گزارش تسنیم، این اتفاق در حالی در مقر اشرف ۳ رخ داده که طی سال‌های گذشته خروج نفرات حتی به صورت فردی، کاری بسیار سخت بوده است و اوج فرار نفرات هنگام خروج از عراق بود.
حال خروج یک خانواده ۵ نفره با هم و این‌که چگونه این خانواده با سیاست‌های سخت‌گیرانه منافقین توانسته‌اند با هم ارتباط گرفته و همدیگر را برای خروج اقناع کنند، بسیار عجیب و نشانه واضحی از فروپاشی تشکیلاتی و سازمانی منافقین است.
«فروغ شاه‌کرمی» به همراه پدرش «علی»، مادرش «فرزانه خادمی» و دو خواهر و برادرش «نسیم» و «مسعود»، افرادی هستند که موفق به خروج از اشرف ۳ شده اند.
این خانواده طی یک سال گذشته با وجود کنترل شدید گروهک، به‌طور پنهانی ارتباط خود را حفظ کرده و در نهایت به این جمع‌بندی رسیده‌اند که ادامه حضور در تشکیلات تروریستی منافقین به معنای نابودی ادامه زندگی فردی و خانوادگی آنهاست.
آنچه این خروج را تاریخی می‌کند، نه فقط تصمیم یک خانواده برای ترک تشکیلات، بلکه شکسته شدن یکی از مهم‌ترین تابوهای سازمان یعنی جدایی خانوادگی است.
از دهه ۶۰ به بعد، خط‌مشی مسعود رجوی بر پایه انقطاع کامل اعضا از خانواده شکل گرفت. زن و شوهرها مجبور به طلاق شدند، فرزندان از والدین جدا شده و هرگونه عاطفه خانوادگی به‌عنوان «مانع مبارزه» سرکوب شد و تا همین امروز از برچسب «عدم عبور از فردیت» به عنوان یکی از مولفه‌های تحقیر اعضا برای عدم انقلاب درونی (انقلاب مریم) در کنار عبور از جنسیت استفاده می‌شد.
با این حال، موفقیت این خانواده در برقراری ارتباط پنهانی و اقناع یکدیگر برای خروج، نشان‌دهنده سست‌شدن دیوارهای کنترلی و شکنندگی مناسبات درونی اشرف ۳ است.
تلاش برای پنهان‌کاری
به گفته یک منبع آگاه، سرکردگان منافقین در واکنش به این خروج کم‌سابقه، سیاست پنهان‌سازی را در پیش گرفته‌اند و زهرا مریخی، مسئول اول سازمان، دستور داده تا برای این خانواده خانه‌ای در «تیرانا» تهیه شود تا ضمن تأمین حداقلی معیشت، آنان را از ارتباط‌گیری با رسانه‌ها یا بازگشت به ایران بازدارند.
این تصمیم بیانگر نگرانی عمیق گروهک منافقین از سرایت این موج است؛ چرا که انتشار خبر خروج خانوادگی می‌تواند دیگر اعضا را نیز به فکر نجات جمعی بیندازد.
فرار این خانواده به عنوان نمادی از فروپاشی سهمگین تشکیلات و منافقین، در بستر شرایطی قابل فهم است که سال‌هاست اعضا را در تنگنا قرار داده است.
معنای سیاسی فرار خانوادگی
ترک اشرف ۳ آن هم توسط یک خانواده، بیش از آنکه یک اتفاق فردی باشد، نشان‌دهنده آغاز یک روند سیاسی –تشکیلاتی است.
اگر تا دیروز خروج‌های پراکنده به‌عنوان «ضعف شخصی» معرفی می‌شد، امروز جداشدن جمعی یک خانواده، ضربه‌ای مستقیم به بنیان ایدئولوژیک سازمان است؛ جایی که اساساً بر نفی خانواده و جایگزینی «رابطه با رهبری» استوار بود.
این فرار، پیامی روشن به دیگر اعضای گرفتار در حصار اشرف ۳ دارد مبنی بر اینکه امکان بازگشت به زندگی طبیعی هست، حتی اگر سال‌ها تحت فشار قرار گرفته باشند. همچنین نشان می‌دهد که حلقه کنترل تشکیلاتی سازمان، هر قدر هم سختگیرانه، دیگر نفوذناپذیر نیست.
آینده‌ای مبهم برای تشکیلات آلبانی
همه اینها در حالیست که در سال‌های اخیر، فشارهای بیرونی نیز بر گروهک منافقین افزایش یافته است.
دولت آلبانی بارها به دلیل تخلفات اعضای منافقین در امور داخلی کشور هشدار داده و محدودیت‌هایی بر فعالیت‌های آنان اعمال کرده است. رسانه‌های اروپایی نیز از اشرف ۳ به‌عنوان «زندان خاموش» یاد کرده‌اند.
اکنون با نخستین فرار خانوادگی، می‌توان انتظار داشت موج جدیدی از شکاف‌ها درون سازمان شکل گیرد.
بسیاری از اعضا که سال‌ها با وعده‌های دروغ سرگرم شده‌اند، احتمالاً به این نتیجه خواهند رسید که خروج تنها راه نجات است.